مصاحبه کمپین حمایت از مهاجرین افغانی ساکن ایران با یک جوان افغانی در ایران
با سلام و درود به شما
1: اجرای طرح اخراج مهاجرین افغانی از کی شروع شده است و نحوه اجرای آن به چه صورتی میباشد؟
حدود1ماه قبل اين طرح را اغاز كردند.كه دراين طرح نيروي انتظامي , وزارت کشور و وزارت كار همراه هم شروع به جمع آوري كارگران از محل كارشان نموده اند. كارمند وزارت كار به همراه نيروي انتظامي بدون اطلاع قبلي وارد ساختمان مي شوند.و همه را بدون اينكه اجازه بدهند تا كارگر دست و صورت خود را بشويد بازداشت كرده و بعد از ان مستقيما به اردوگاه ميفرستند.در انجا سرشماري شده وراهي مرز مي شوند.كلا از زمان بازداشت تا عبور از مرز 24 ساعت هم طول نمي كشد.نمونه اش هم چند مهاجر كه در جواديه تهران زندگي مي کنند-علاوه بر آن در کارگاه هاي خياطي و جاهاي ديگر بازرسي مي کنند تا هر گاه کارفرمايي کارگر افغاني داشته باشد او را شديداَ جريمه کنند-در بعضي موارد ديده شده که حتي کارفرما را تا 3 ماه زنداني کرده اند.اگر در محلات مشاهده کنند که افغانها مشغول کاسبي از قبيل ميوه فروشي وسبزي فروشي هستند آنها را بازداشت مي کنند و پس از انتقال به کلانتري از آنها تعهد نامه کتبي مي گيرند و اجازه کار ازاد را هم به افغانهانمي دهند.
در بسياري موارد افغانها را اذيت و آزار مي کنند و هر آنچه که از دهانشان بيرون مي آيد به افغانها ميگويند.بدون آنکه ذره اي به شخصيت و سن و سال بنگرند.
2: شما چند سال است که در ایران زندگی میکنید و آیا دولت ایران به شما امکاناتی را برای بهتر زندگی کردن داده است؟
ما در سال1364 وارد ايران شديم. من در ان وقت كودكي2ماهه بودم.حدود 21 سال مي باشد كه در ايران زنگي مي كنيم.دولت ايران تا به حال به ما كه به عنوان پناهنده وارد ايران شده ايم هيچ امتيازي نداده است.به ما كار دولتي نمي دهند.بيمه نمي كنند.سند به نام ما نمي زنند.دربسياري از جاها دست مزد مان را بالا مي كشند و نمي دهند-هر سال که کارت هاي پناهندگي را عوض مي کنند از ما (افغانهاي داراي مدرک)مبالغ هنگفتي به بهانه هاي واحي مي گيرند.ماليات سالانه را از روي قبض هاي آب, برق ,تلفن و گاز پرداخت مي کنيم که به صورت آبونمان مي باشد اما امسال مبلغ (يکصد و هفتاد هزار تومان )بابت عوارض شهر داري از ما و تمام افغانی هاگرفته اندکه در قبال آن يک نامه بدين منوال به ماداده اند.
------------------------------------------------------------
برادر گرامي جناب آقاي اذر نيا
مدير کل دفتر اتباع و مهاجرين خارجي
احتراماً باز گشت به نامه شماره 217-51ش-م44 مورخ85/4/27 ونامه شماره 17/2/1848 مورخ 85/6/5 بدينوسيله آقاي *** مبلغ ***ريال
.طي فيش شماره ***به حساب شهرداري نزد بانک ملي شعبه فشم جاري 90001 کدبانک 2333 واريز نمودند
.مراتب جهت استحضار و بهره برداري ارسال مي گردد. ضمناَ اين گواهي ارزش قانوني ديگري ندارد
با تجديد احترام
محمد حسين حاجلو
شهردار اوشان , فشم , ميگون
تلفن:2-322320-0221 نمابر:3223310-0221 3224300-0221 تلفن گويا:(137)و 3223020-0221
Email:mail@qasran.org
Web Site WWW.Gasran>org
--------------------------------------------------------------
عوامل اين دولت نيزبه افغانها از يک سو مانند دشمن برخورد مي کنند.در بسياري از مناطق استان ساوه شبانه وارد ساختمانها و يا جاهايي که گمان دارند در انجا افغانها هستند يورش مي برند و کارگران را در خواب غافلگير کرده آنها بازداشت و روانه اردو گاه مي کنند. شهر پرند در ساوه نمونه بسيار خوبيست براي تحقيقات از افغانها
3: وضعیت زندگی افغانی های ساکن در ایران چگونه میباشد؟
همه افغانها در تلاش هستند تا خرج ومخارج خود را تامين کنند.از يک سو گراني کالا ها و از سوي ديگر دستمزد هاي پايين ما را بر اين داشته که هر کاري که از عهده آن بر مي آييم انجام دهيم.در کار هاي ساختماني حد اکثر دستمزد يک کارگر 7000 تومان است در حالي که نان هر عدد 75 تومان شده.کرايه خانه ها به مردم فشار آورده ودر اين اثنا پيدا مي شوند افرادي که دستمزد کارگران را به بهانه هايي نمي دهند ويا کمتر از حد انتظار ميدهند.بسياري از افغانيهاي مهاجر يا به کار دست فروشي مشغول اند و يا از کارهاي سنگين درآمد دارند.اگر يک افغاني در ساختمان در حال ساخت اتفاقي برايش بياوفتد اصلا مهم نيست و کار فرما خيلي ساده از آن مي گذرد، تنها دلیلش هم این است که ما افغانی هستیم .اين است نمونه اي از حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران
4-:در صورت بازگشت به افغانستان چه سرنوشتی در انتظار اخراج شدگان خواهد بود؟
رژيم اسلامي ايران طرح بازگشت مهاجرين افغان از اين کشور را به صورت اجباري و ضربتي عملا در دست اجراء گذاشته است اين طرح اخراج اجباري در حالي صورت ميگيرد که افغانستان هنوز در بحران چندين ساله ي گرفتار است که از دخالت کشور هاي همسايه از جلمه رژيم اسلامي ايران ناشي ميشود.صدور انقلاب اسلامي از سوي اين رژيم به بيرون از مرزهاي ايران و همسايگي افغانستان رو به بحران آن روز, با اين کشور بستر مناسب براي صادر نمودن انقلاب اسلامي از سوي اين رژيم شناخته شد.يکي از نتايج زيانبار اين دخالت ها که منجر به سرازير شدن چند ميليون مهاجر به سوي مرزهاي کشور هاي همسايه شد,که با اين ياد آوري جمهوري اسلامي به رهبري آيت الله خميني مرزهاي کشور هاي اسلامي را در شعار از ميان برداشت اما جمهوري اسلامي پس از آقاي خميني نه تنها مرز هاي جغرافيايي به خود گرفت بلکه مرزهاي مذهبي,نژادي و سياسي گونا گون ديگر را نيز ترسيم نمود.اگر بدون تعارف به اين مسئله بپردازيم حضور امريکا و غرب در افغانستان ميتواند گزينه ي مناسب باشد که رژيم اسلامي ايران با اخراج اجباري صدها هزار مهاجر افغان به افغانستان و از همين گزينه با ايجاد بحران انساني و اجتماعي در کشور که امريکا و غرب ظاهرا در پي تثبيت حکومت مردمي و با ارزش هاي دموکراسي هستند و با بنيادگرايي در حال مبارزه که به نوعي دست اين رژيم را کوتاه ساخته است براي اين رژيم اسلامي غير قابل تحمل بوده و با اخراج مهاجرين و بحران سازي در داخل افغانستان مخالفت خود را ابراز کند.از آنجاي که رژيم اسلامي ايران امريکا را دشمن قسم خورده خويش تلقي ميکند اگر دست بازتر در امور داخلي افغانستان داشته باشد از هيچ دسيسه ي به هر قيمت دريغ نخواهد کرد همانطور که در گذشته ها انجام داده است.پناه دادن به گلبدين حکمتيار و اجازه فعاليت حزب اسلامي در داخل خاک ايران و پنهان نمودن افراد القاعده فراري و اجازه عبور از اين خاک به کشور هاي مقصد را ميتوان به عنوان نمونه از آن ياد آوري کرد-ايجاد مراکز جاسوسي در افغانستان تحت پوشش (دفتر نمايندگي صدا و سيماي جمهوري اسلامي ايران) در کابل و جلب و جذب عوامل براي وزارت اطلاعات ايران در ايجاد کورسهاي آموزشي براي خبرنگاران تحت سرپرستي آقاي فلاح ( سرباز گمنام اين رژيم ) به عنوان رييس نمايندگي راديو و تلويزيون ايران در سالهاي 1381 و 1382 از ديگر موارد دخالت اين رژيم در امور داخلي افغانستان به شمار ميايد.از پيامد هاي ناگوار اخراج مهاجرين به اين شيوه غير انساني توسط اين دولت,اکثر کساني که دستگير و اخراج مي شوند. خانواده هايشان هيچ اطلاع از سرنوشت فرد اخراج شده ندارند و اکثر اخراج شده گان سرپرست و نان آور اين خانواده چشم براه است-اخراج شده گان که همان کارگراني هستندکه با لباس کارگري از محل کار و چکمه به پاه با حقارت و توهين ضرب و شتم نيروي انتظامي بدون آنکه با کارفرما تصفيه حساب کرده باشند و مزد کارشان را گرفته باشند به آنسوي مرز رانده ميشوند و صاحب کاران سودجو از فرصت استفاده سوء نموده وهرگز پول کارگر که ماه ها براي آن عرق ريخته است پرداخت نميکنند که اين هم نوع حمايت از حق کشي هاي اين دسته از صاحب کاران توسط دولت ايران محسوب ميشود.
واین است عاقبت زندگی در ایران.پس از ماهها دست مزد را نمی دهند یا هرگاه بدهند به بهانه هایی از دست مزد می کاهند.یک فرد که مدت ها در ایران کار کرده و بدون هیچ پولی بدین شکل به افغانستان باز گرداننده می شود,چه دارد که به
خانواده خود عرضه کند .او که برای خانواده خود تلاش کرده و تلاشش این گونه جواب داده شده چه می تواند بکند.در افغانستان به دلیل سالها جنگ و آوارگی افغانها, هیچ چیزی نیست که بتواند مردم را به مدت طولانی سر پا نگه دارد.اکثرا دوباره به ایران آمده اند .سیاست ایران یک سیاست دوگانه و کثیف است.به افغانها فشار می آورد تا زندگی را بر آنها تلخ کند تا هم از این رو به جهانیان بفهماند که ایران مقتدر است و کارهایش را با قلدری انجام می دهد و از طرف دیگر به امریکا و اروپا بگوید که شما در افغانستان نمی توانید که راه را هموار کنید .اگر امروزه افغانها تحت ظلم و ستم هستند نتیجه سیاست های غلط و فریب کارانه دولت های ایران و پاکستان است-من از افغان هایی که از این طریق اخراج می شوند,می خواهم که با کارهایشان هرگز اجازه ندهند که دولت ایران به آنها کوچکترین بی حرمتی را بکند.
بسیاری از اخراج شدگان بدلیل بدهی زیادی که داشتند و حق خوری کارفرمایانشان, زندگی شان را از دست داده اند و با مشکلات بسیاری از قبیل از دست دادن خانه و زمین تا طلاق همسر و عروس کردن دختر شان در سن و سال پایین رو به رو شده اند.
5: وضعیت کودکان افغانی در ایران از لحاظ درس خواندن و کودکان افغانی که به دلیل فقر مادی مجبور به کار کردن هستند چگونه میبینید؟
بسیاری از کودکان افغان مجبور هستند تا در سنین پایین کار کنند و بخشی ازمخارج زندگی را تامین نمایند.زیرا دولت بخش نامه کرده است که تا افغانها مبالغی را به حساب دولت نریزند از ثبت نام آنها جلوگیری شود.برای دوره راهنمایی مبلغ چهل تا هفتاد هزار تومان می گیرند.در یکی از مدارس تهران از اولیای دانش آموز خواسته اند که علاوه بر 45 هزار تومان ,مبلغ 35000 تومان جهت کلاس تقویتی و مبلغ 1000000تومان اضافه بپردازند در غیر این صورت فرزند انها را به دلیلی اخراج می کنند.وقتی چنین شرایطی را پیش رومیگذارند که هرکه دارد درس بخواند و هرکه ندارد به سلامت , در این صورت بسیاری از افغانها که کارگر هستند نمی توانند که فرزندانشان را به مدرسه بفرستند و از آنها برای انجام کارهای افراطی جهت کمک خرجی بهره می برند.من هر روز شاهد کودکانی هستم که با سنین پایین دست فروشی میکنند.آن هم در این هوای بسیار سرد.شاید هر کدام روزی 3000 تومان هم در آمد نداشته باشد اما مجبورهستند که کار کنند تا زنده
بمانند.در بسیاری از کارگاه های تولیدی با دستمزد هفته ای 5000 تومان کار می کنند.آیا در چنین شرایطی کودکان ا فغان را می توان یاری نمود در چنین کشوری که حتی مراکز آموزش خصوصی را که برای افغانها درس می دهند
را تعطیل می کنند.کودکان نیز چون بزرگسالان از حمایت دولت برخوردار نیستند چون هرچه نباشد آنها افغان هستند دولت به جای اینکه با افغانها مانند دیگر پناه جویان برخورد کند مانند شهروندان درجه سه برخورد می کند به جای اینکه فرزندان را به در س خواندن تشویق نماید و به آنها امکانات درس خواندن دهد شرایط طوری تنظیم می کند که انها از درس و مدرسه فرار کنند.
6:پیام شما به مردم و سازمانهای مدافع حقوق انسان در این باره چی میباشد؟
هم وطنان من از هرات هستم .وطنم را دوست دارم اما شرایط بد اجتماعی باعث شده که من و شما آواره کشورها شویم .اگر در وطنم صلع و امنیت بر قرار باشد من خالصانه به وطن باز می گردم وعاشقانه به کشورم و مردم خدمت می کنم و هرگز منت دولت ایران را نمی کشم .مردم ایران هم از دولت ناراضی هستند اما اینها ظاهر قضیه را همیشه می بینند و تا پی به باطن می برند کا از کار می گذرد.من در تابستان دریک مغازه شاگرد بودم.تابستان تمام شد اما صاحب کارم نمی گذاشت که کارش را رها کنم چون به او خیانت نکردم.تمام حساب و کتابش دست من بود .درست یک هفته بعد از من او یکی از اقوام خود را آورد که جای گزین من کرد اما بعد از چند روز همان شخص ,دخل مغازه را زد و مبلغ 500000 تومان را دزدید.
این است یک افغان .افغانها در ایران به کسی خیانت و تجاوز نکردند مگر کسانی که در ایران حقشان خورده شده و دولت آنها را بی گناه به زندان انداخته و آنها را آواره تر کرده.من امید وارم که افغانستان به همان روزی برگردد که دولت ایران از یک مرز نشین افغان وحشت داشت.
با تشکر از مصاحبه خوبتان
با تشکر بسیار فراوان از آقای برهان دیوار گر که او هم مانند ما افغانها در ایران طعم تلخ اسارت و حقارت را چشیده است.