افغان ستیزی دولت

بیکاری زیرسرافغان هاست؟

 

افغان ستیزی دولت

 

همسو شدن با نئونازی ها

 

مدیرکل اشتغال خارجی ها در وزارت کار و امور اجتماعی، بار دیگر زمزمه ضرورت مقابله به افغان ها را آغاز کرد و این درحالی است که دو ماه پیش و بعنوان یک اخطار امنیتی از کلیه مقامات دولت احمدی نژاد خواسته شد از سمت و سوی افغان ستیزی فاصله بگیرند و مسئله جدیدی علیه امنیت ملی نیآفرینند. خارجی ستیزی که دولت احمدی نژاد آن را با افغان ستیزی و به بهانه اشتغال زائی برای بیکاران ایران شروع کرده، دقیقا همان سیاستی است که نئونازی ها در آلمان و برخی کشورهای همجوار با آن و در ارتباط با خارجی ها- بویژه ترک ها- و درست به همین بهانه، یعنی ایجاد اشتغال برای بیکاران کشور پیش می برند.

نامه یک دختر ١٨ ساله

من م س هستم. 18سال سن دارم و درحال حاضردرکلاس اول متوسطه مشغول به تحصیل می باشم. من دوسال ازدرسم عقب مانده ام. به چه علت؟
به علت اینکه یک افغانی هستم.
سال اول که وارد مدرسه شدم تنها هفت سال داشتم. باشور و اشتیاق بدون وصف وارد این مقطع شدم. اما سال دوم مرا ازمدرسه بیرون کردند. مرا از درس خواندن منع کردند. با چشمانی اشکبار علت این بی عدالتی را ازمادر و پدرم می پرسیدم. اما آنها برای من جوابی نداشتند. چون خود آنها نیز این علت راجستجو می کردند.
پس ازدوسال تلاش بی وقفه ی مادرم وارد مدرسه شدم. و حالا هزاران هزارسوال در ذهنم ایجاد شده اند. که عبارتنداز: پس حقوق من به عنوان یک انسان کجاست؟ آیامن حق زیستن راندارم؟ آیا این ظلم ها باید بی جواب باقی بماند؟ آیاشمامی دانید درهرسال چند دختر و پسر افغان این درد ها را باید متحمل می شوند؟ آیا ما باید بازیچه دولت ایران باشیم؟ آیاشما کتابی ازخداوند رامی شناسید که درآن ازدرس خواندن کودکی مسلمان جلوگیری شده باشد؟ آن هم دریک کشور مسلمان.
آیا ما بازیچه اقتصادی دولت ایران هستیم؟ که هروقت پولهای شان تمام شد ازکودکان افغان بهره بگیرند؟ آنها برای مدرسه رفتن ازما پول میخواهند. آنهم دریک مدرسه دولتی که هیچگونه امکاناتی ندارد.
ملت ودولت ایران دراین چند سال اخیربخوبی متوجه شده است. که بچه های افغان جزً فعال ترین دانش آموزان درمدارس بوده وهست. آیا بخاطر اینکه ما با عشق درس می خوانیم و ازبسیاری از دانش آموزان ایرانی فعال تریم باید از ادامه ی تحصیل محروم شویم؟
من متوجه نمی شوم این دیگرچگونه رقابتی است. این رسم جوان مردی است که دولت ایران دم از آن می زند؟ پس حقوق بشردوستانه کجاست؟ این جمله درکدامین نقطه ازایران معنی می دهد؟ آیا این جمله باید همیشه درمکانی نقش خود را ایفا کند که نفعی برای دولت ایران داشته باشد؟ آیا ما نیز جزء این بشرمی باشیم؟ آیا شما فکرنمی کنید؟ چراباید دولت ایران بین کودک افغانی که دردرجه ی اول یک انسان است و بعد یک مسلمان با کودکان دیگر کشورها فرق بگذارند؟ آه خدای من چرا؟ چرا؟ چرا؟

 با تشکر از وبلاگ سلام انسان

یک جوان افغانی از ایران  از درد و محنتی که بر انها مبرود نوشته است.

 

با سلام من یک جوان افغان هستم .میخواهم شما را در مورد مشکلاتی که افغانها در ایران دارند مطلع کنم.هر جا می رویم سخن از این است که افغانیها کار را از ما گرفته اند ..من 21 ساله هستم اما اکنون بعد از 20 سال زندگی در ایران حق هیچ چیزی را ندارم . این یعنی ذلت یعنی مرگ به تمام معنا.ما افغانها تا به حال حمایت نشده ایم. هر سال دولت ایران به بها نه هائی از ما مبالغ زیادی میگیرد اما در قبال آنها حتی به ما اجازه کار هم نمی دهد.امسال دستور داده که باید تمامی افغانها که تعدادشان زیر 7 نفر می باشد باید مبلغ 000/170تومان به حساب شهرداری فشم بریزند .ما را از مدارس اخراج کردند.کارتهائی هم که خود امور اتباع داده را قبول ندارند.از شما خواهش می کنم که به داد ما برسید.چرا من که 20 سال در این خاک زندگی کرده ام و بزرگ شده ام همانند دیگران هیچ حقی نداشته باشم. مگر تمامی تهران را افغانها آباد نکردند.امروز 9/9/1385 حدود 150 نفر را از اتابک و حوالی آن دستگیر کردند فقط به خاطر این که آنها افغان بودند .میدانم که در بین هر ملتی افراد شرور وجود دارد اما به آقای حسینی که در امور اتباع می باشند و با افغانها همانند یک سگ برخورد می کند بگوئید به سابقه 25 ساله افغانهای زحمت کش بنگرد.شهرداری تهران نتوانست یک هفته با کارگران ایرانی کار کند و دوباره سراغ افغانها آمد. خواهش می کنم به داد ما برسید .هم از طرف دولت تحت فشار هستیم هم از طرف ملت. دولت هرچه در مورد افغانها می گوئد دروغ است و کذب محس.من افتخار می کنم که افغان هستم اما شما به جای ما....

مصاحبه رادیو صدای زنان با یک خانواده افغانی

Farxonde

Hojum be Afqãnhã dar Irãn - Mosãhebe

مصاحبه رادیو صدای زنان با برهان دیوار گر

Borhãn Divãrgar

Hemãyat az mohãjerine Afqãn dar Irãn

 

گزارشی تکان دهنده و بسیار درد آور از وضعیت مهاجرین افغانی ساکن ایران در اردوگاه مراقبتی استان اصفهان

به دلایل امنیتی واینکه مشکلی برای نویسنده گزارش پیش نیاید بعضی اسامی را حذف کردیم و   نقطه گذاشتیم.

 دریک سالن که هیچگونه نوری نداردوحداکثرمساحت آن شاید40مترمربع باشددرحدود روزانه دربعضی مواقع 300الی 800نفردراین مکان درحالی هیچگونه هواکشی وجونداردنگهداری می شود.حق افتاب خوردن فضای ازاد،هواخوری درروزحداقل یک ساعت و...ندارند.اکثرانان ازسرکاربازداشت می شوندلباسهای خاکی وسرووضع گل آلودوخاک آلوداگرباچنین وضعی هرمدتی که دراین مکان بماندحق حمام ونظافت راندارند.هرکس وارداین سالن شودبوی تعفن ودستشوی(توالت)یک لحظه حتی تنفس رامشکل می کندچه رسدبه اینکه مدت ساعات هادراین مکان بماند.توالت رفع حاجت درگوشه همین سالن قراردارد.زیرسالن همیشه خیس است چون هرکس داخل توالت می روندباکفش خیس واردسال می شود.اسم این مکان راسالن گفتم چنین خیال نشودکه یک سالن تازه ساخت مجهزبه امکانات می باشد.یک اتاق قدیمی که سابقاکاروان سرابوده وهیچ نوری ازبیرون ندارد.

اعتراض به اخراج مهاجرین افغانی ساکن ایران در کشور سوئد

 

 

در آ نسوی این  دنیای  وارونه حمله به کارگران ا فغا نی  در ایران و دستگیری و باز گشت اجباری آنها به مملکتشان و دستگیری نمایندگان کارگران سقز و سند یکای رانندگان اتوبوس قسمتی از سناریوی سیاه علیه طبقه زحمتکش می باشد که توسط بورژوای حاکم در ایران انجام می گیرد.

رفقای کارگر، بیش از یک ملیون کارگر افغا نی در ایران توسط مرتجعین بورژوای اسلامی حاکم بر ایران از کار بر کنار ، دستگیر و اخراج می شوند بدون آنکه فرزندان آنها در جریان بگیرند. نمایندگان کارگران دستگیر و زندا نی و در خطر شکنجه و اعدام قرار می گیرند تا زهر چشمی بر مبارزات اوج گرفت کارگران باشد و دولت تماماً بورژوای راست سوئد با شمشیر از رو بسته خویش   در این گوشه دنیا حمله می کند. 

اما همان طور که حمله به  معشیت و دست آوردهای زحمتکشان از طرف سرمایه دارها  جها نی
 می باشد، دفاع و مبارزه ما کارگران نیز جهانی است. کارگران ؛؛ جهان ؛؛ ندارند.